ریکاوری بعد از تمرین e1726726069159

نویسنده: علیرضا نیک نام (متخصص فیزیولوژی ورزشی)

آدرس صفحه اینستاگرام: Sportphysiologist@  آدرس ایمیل: Alireza73.Niknam@gmail.com

مقدمه

حین فعالیت های ورزشی مختلف عضلات و بافت های گوناگون بدن انسان، آسیب می بینند که این موضوع باعث میشه بدن برای مقابله با چنین شرایطی در دفعات بعد خودش رو تقویت کنه اما به شرطی که فرصت کافی برای بازیابی و ریکاوری در اختیارش گذاشته بشه. پس درسته که فعالیت ورزشی به بدن آسیب میزنه اما در واقع مثل یک واکسن عمل میکنه و فاز استراحت بدن خودش رو قوی تر میکنه. برای اینکه این آثار فعالیت ورزشی و استراحت بعد از آن به بهبود سلامت، تندرستی و عملکرد بدن انسان بیانجامد باید مواد مغذی و فرصت کافی را برای ترمیم و سنتز پروتئین های جدید و تخریب پروتئین های ناکارآمد فراهم شود. برای همین معمولاً تمرینات ورزشی به صورت جلسات متناوب در طول هفته برای افراد مبتدی و برای افراد حرفه ای در روز اجرا میشه. برای همین هر چه بدن آماده تر باشه برای اینکه بدن به سطح بالاتری از تندرستی دست پیدا کنه به استرس ورزشی قوی تری نیز نیاز داره که باید همراه با رعایت یک سری نکات و رژیم غذایی مناسب باشد. پروتئین ها، ویتامین دی، کراتین، فلاونوئید ها و امگا۳ مهمترین این مواد غذایی هستند که می تونن در ریکاوری بدن و عضلات بعد از فعالیت های ورزشی نقش داشته باشند.

بیشتر بخوانید

Omega3 and sport

نویسنده: دکتر علیرضا نیک نام (متخصص فیزیولوژی ورزشی)

کلمات کلیدی: امگا-۳، ریکاوری، رشد عضلانی، عملکرد ورزشی، قلب و عروق

مقدمه 

اسیدهای چرب امگا-۳ (ω-۳) از جمله ترکیبات ضروری برای سلامت انسان هستند که نقش مهمی در عملکرد قلب، مغز، و سیستم ایمنی دارند. این اسیدهای چرب که عمدتاً در ماهی‌های چرب، دانه‌های کتان، و گردو یافت می‌شوند، دارای خواص ضدالتهابی بوده و به بهبود عملکرد متابولیکی کمک می‌کنند. در حوزه ورزش، امگا-۳ می‌تواند موجب کاهش التهاب عضلانی، بهبود ریکاوری، و افزایش عملکرد قلبی-عروقی شود. همچنین، برخی تحقیقات نشان داده‌اند که این ترکیبات در بهینه‌سازی ترکیب بدن، کاهش درد عضلانی پس از تمرین، و حتی بهبود عملکرد شناختی ورزشکاران نقش مؤثری دارند. این مقاله شواهد علمی موجود درباره نقش امگا-۳ در ورزش و شاخص های تندرستی را بررسی کرده است.

بیشتر بخوانید

کوئرستین

داستانی پیرامون کوئرستین:

کوئرستین یک آنتی اکسیدانه پس می تونه برای حفاظت سلول های بدن در برابر آسیب رادیکال های آزاد مناسب باشه. هر چند که میزان مشخصی از رادیکال های آزاد برای حفظ سلامت بدن ضروریه اما اگر مقدار آن ها بیش از حد مطلوب بشه می تونه باعث بروز اختلالات متعددی در بدن بشه. برای مثال، سرطان، آلزایمر، ام اس، دیابت، بیماری های قلبی عروقی و ایمنی. بدن هر روز رادیکال آزاد تولید می کنه و با شیوه زندگی عصر جدید، معمولاً رادیکال های آزاد بیش از حد هم تولید میشن. پس باید در بدن تجهیزاتی برای خنثی سازی رادیکال های آزاد وجود داشته باشه تا از طغیان و سرکشی این عوامل در مواقع لزوم پیشگیری کنه. ما، این تجهیزات را با نام دستگاه آنتی اکسیدانی بدن می شناسیم. این دستگاه رادیکال های آزاد را خنثی می کنه و اجازه نمیده که به سلول ها حمله کنن و آن ها رو دچار آسیب نمایند. غذایی که می خوریم این آنتی اکسیدان ها را به بدن ما میرسونه که معروفترین آن ها: ویتامین E، ویتامین C و بتاکاروتن هستند. اما اخیراً مواد آنتی اکسیدانی جدیدی هم در گیاهان کشف شده که به نام فلاوونویید ها شناخته میشن. این ترکیبات مفید موجود در گیاهان می تواند یکی از دلایل خواص درمانی گیاهان باشه.  پس کوئرستین هم میتونه خواص مهمی برای سلامتی و تندرستی بدن داشته باشه.

بیشتر بخوانید